Yağmurlar başladı yine. Kararmış, solmuş bir güne de canlılık getirmeyi biliyor insanoğlu.
ama esas havva kızlarına düşüyor bu savaşı sürdürmek.
Çocukken, bir Susam Sokağı bölümünde işleniyordu, yağmur ve tabiki şemsiyeler. Kırmızı, pembe, yeşil, mavi... Henüz ufal da cebime gir modelleri çıkmamış, İngiliz asilzadeleri gibi uzun şemsiyelerle dolaştığımız zamanlar. Ve tüm o rengarenkliğin arasında simsiyah, havadan bile koyu, keyifsiz şemsiyeler. Hep erkeklerin bu dünyayı çizdiklerini, her şeyi tahakküm altına aldıklarını söyleriz... Merak edirum, siyah şemsiyeli bir rolü, neden çizsin erkekler kendilerine? Kim koymuş, "Bir erkeğin yağmura karşı savaşma el kitabı"nın kurallarını... Her kim koyduysa, eline sağlık... Renklerimizi çalmamış bari tahakküm altındaki dünyamızdan...
